Glosariusz najważniejszych terminów

 

Przejdź do: A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | X | Y | Z

 

A

Strategia  Komisji  Europejskiej,  której  celem  jest  wspieranie  reform  w państwach członkowskich i przyczynianie się do  realizacji celów  strategii „Europa 2020” w dziedzinie szkolnictwa wyższego. Główne obszary reform określone w tym nowym planie to: zwiększenie liczby absolwentów szkół wyższych;   poprawa   jakości   i   przydatności   nauczania   i   kształcenia naukowców; wyposażanie absolwentów w wiedzę i podstawowe umiejętności dające się zastosować w różnych okolicznościach i umożliwiające odniesienie sukcesu w zawodach wymagających wysokich kwalifikacji; zapewnienie studentom   większych   możliwości   zdobycia   dodatkowych   umiejętności poprzez studia lub szkolenie za granicą oraz wspieranie współpracy transgranicznej dla zwiększenia skuteczności szkolnictwa wyższego; wzmocnienie „trójkąta wiedzy”, łączącego edukację, badania i biznes oraz stworzenie skutecznych mechanizmów zarządzania i finansowania wspierających doskonałość.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Element lub część składowa programu Erasmus+. Przykładowe akcje to: partnerstwa strategiczne w dziedzinie kształcenia, szkolenia i młodzieży, wspólne studia magisterskie Erasmus Mundus, sojusze na rzecz umiejętności sektorowych itp.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Proces gwarantujący, że instytucja, która chce otrzymać finansowanie w ramach akcji programu Erasmus+, spełnia określone standardy jakościowe lub warunki wstępne określone przez Komisję Europejską dla danej akcji. Zależnie od rodzaju akcji lub kraju, w którym dana instytucja ma swoją siedzibę, akredytacja jest przeprowadzana przez agencję wykonawczą, agencję  narodową  lub  centrum  współpracy  SALTO.  Proces  akredytacji dotyczy  organizacji,  które  chcą  uczestniczyć  w  projektach  dotyczących sektora szkolnictwa wyższego (w tym w projektach mobilności) lub w działaniach w zakresie mobilności w dziedzinie młodzieży.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Aktywność pozaszkolna (taka jak wymiana młodzieży, wolontariat lub szkolenia dla młodzieży) realizowana przez osobę młodą, indywidualnie albo w grupie, w szczególności poprzez udział w działaniach organizacji młodzieżowych, charakteryzująca się podejściem opartym na uczeniu się pozaformalnym.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

B

Jeżeli projekt zostaje zaakceptowany, wnioskodawca staje się beneficjentem dofinansowania  w  ramach  programu  Erasmus+.  Beneficjent  podpisuje umowę finansową z Narodową Agencją lub Agencją Wykonawczą, która zaakceptowała projekt, albo jest powiadamiany przez tę agencję o decyzji. Jeżeli wniosek został złożony w imieniu innych uczestniczących instytucji, partnerzy mogą stać się współbeneficjentami dofinansowania.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

D

Każda osoba, która po ukończeniu kształcenia lub s zkolenia albo rezygnacji z kontynuowania takiego kształcenia lub szkolenia wraca do niektórych form ustawicznego kształcenia lub uczenia się (uczenie się formalne, pozaformalne inieformalne)z wyłączeniem nauczycieli uczących w szkołach oraznauczycieli iosóbprowadzących szkolenia w zakresiekształcenia iszkolenia zawodowego.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Jeden dyplom ukończenia studiów przyznawany studentowi po zakończeniu wspólnego programu. Dyplom studiów wspólnych musi być podpisany przez właściwe władze dwóch lub kilku instytucji uczestniczących i jest oficjalne uznawany w państwach, w których te instytucje uczestniczące mają swoją siedzibę.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Zbiór zadań realizowanych w ramach projektu. Działania mogą być różnego rodzaju (działania dotyczące mobilności, współpracy itp.). W programie Jean Monnet działanie jest równoważne z akcją (zob. definicja powyżej).

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

E

Wszystkie formy niezawodowej edukacji dorosłych, zarówno o charakterze formalnym, jak i pozaformalnym i nieformalnym (w odniesieniu do ustawicznego szkolenia zawodowego zobacz „kształcenie i szkolenie zawodowe”).

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Akredytacja udzielana przez Komisję Europejską, umożliwiająca instytucjom szkolnictwa wyższego z krajów objętych programem ubieganie się o udział oraz uczestnictwo w działaniach z zakresu uczenia się i współpracy w ramach programu Erasmus+. Karta określa podstawowe zasady, jakie instytucja powinna spełniać przy organizowaniu i realizacji wysokiej jakości mobilności i współpracy, oraz wyszczególnia warunki, jakie dana instytucja zgadza się spełnić w celu zapewniania wysokiej jakości usług i procedur, a także dostarczania rzetelnych i przejrzystych informacji.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

System skoncentrowany na osobach uczących się służący akumulacji i transferowi  punktów,  oparty  na  przejrzystości  procesów  uczenia  się, nauczania i oceny. Jego celem jest ułatwienie planowania, realizacji i oceny programów studiów oraz mobilności osób uczących się przez uznawanie kwalifikacji i okresów uczenia się. System, który pomaga w opracowywaniu, opisywaniu i realizowaniu programów studiów oraz przyznawaniu kwalifikacji w ramach systemu szkolnictwa wyższego. Dzięki stosowaniu ECTS, w powiązaniu z ramami kwalifikacji opartymi na efektach uczenia się, programy studiów i kwalifikacje są bardziej przejrzyste, a uznawanie kwalifikacji jest łatwiejsze.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

System,   którego   celem   jest   ułatwianie   poświadczania,   uznawania   i akumulacji umiejętności i wiedzy związanych z pracą, uzyskanych podczas pobytu w innym kraju lub w różnych sytuacjach. ECVET służy zwiększeniu zgodności pomiędzy różnymi systemami kształcenia i szkolenia zawodowego w całej Europie i oferowanymi przez nie kwalifikacjami. Powinien on doprowadzić  do  powstania  ram  technicznych  służących  opisywaniu kwalifikacji   w   kategoriach   jednostek   efektów   uczenia   się.   Obejmuje procedury oceny, transferu, akumulacji i uznawania kwalifikacji.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Określenie, co uczący się wie, rozumie i jest w stanie zrobić po zakończeniu procesu uczenia się, ujęte w kategoriach wiedzy, umiejętności i kompetencji.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

EPALE to ogólnoeuropejska wielojęzyczna platforma internetowa skierowana do specjalistów w obszarze uczenia się dorosłych, m.in. szkoleniowców, nauczycieli, decydentów, naukowców i wolontariuszy. Celem platformy jest stworzenie interaktywnej społeczności specjalistów w zakresie uczenia się dorosłych oraz przyczynienie się do poprawy jakości uczenia się dorosłych w Europie. Platforma finansowana jest przez Komisję Europejską z budżetu programu Erasmus+, sektor Edukacja dorosłych. Platforma jest bezpłatna i ogólnodostępna.

Źródło: Krajowe Biuro EPALE

Narzędzie odniesienia dla decydentów politycznych oparte na czteroetapowym cyklu jakości, który obejmuje ustalanie celów i planowanie, realizację, ocenę i przegląd. Zapewnia poszanowanie autonomii rządów krajowych i stanowi dobrowolny system do stosowania przez organy publiczne oraz inne podmioty zaangażowane w zapewnianie jakości.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Przyjęte w Unii Europejskiej narzędzie odniesienia umożliwiające porównanie różnych systemów kształcenia i szkolenia oraz ich poziomów. Jego celem jest zwiększenie przejrzystości, porównywalności i możliwości przenoszenia kwalifikacji w całej Europie, promowanie mobilności pracowników i osób uczących się oraz ułatwianie uczenia się przez całe życie, jak określono w zaleceniu Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/C 111/01.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Określa i klasyfikuje umiejętności, kompetencje, kwalifikacje i zawody, które są istotne dla unijnego rynku pracy oraz kształcenia i szkoleń. Jest dostępna w 25 językach europejskich. Klasyfikacja ta zawiera opis profili zawodów, pokazując relacje między zawodami, umiejętnościami, kompetencjami i kwalifikacjami. Klasyfikacja ESCO została opracowana w otwartym formacie informatycznym i jest dostępna dla każdego do nieodpłatnego użytkowania.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Europass to portfolio składające się z pięciu różnych dokumentów i folderu elektronicznego, obejmujących opisy wszystkich osiągnięć edukacyjnych, oficjalnych kwalifikacji, doświadczenia zawodowego, umiejętności i kompetencji uzyskanych przez jego posiadacza. Dokumenty te obejmują: Europass-CV, Europass-Suplement do Dyplomu, Europass-Suplement do Świadectwa, Europass-Mobilność i Europass-Paszport Językowy. Europass obejmuje również europejski paszport umiejętności – elektroniczny folder w formacie przyjaznym dla użytkownika, który pomaga jego posiadaczowi zbudować osobisty, modułowy wykaz jego umiejętności i kwalifikacji. Celem Europass jest ułatwienie mobilności i poprawa perspektyw zatrudnienia i uczenia się przez całe życie w Europie.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Organizacja pozarządowa, która: 1) działa za pośrednictwem formalnie uznanej struktury, złożonej z a) europejskiej jednostki/sekretariatu (wnioskodawcy), która w dniu złożenia wniosku posiada osobowość prawną od co najmniej jednego roku w kraju objętym programem oraz b) organizacji/oddziałów krajowych w przynajmniej dwunastu krajach objętych programem, posiadających statutowe powiązanie z europejską jednostką/sekretariatem;  2)  jest  aktywna  w  obszarze  młodzieży  oraz prowadzi działania wspierające realizację obszarów działania strategii UE na rzecz młodzieży; 3) angażuje młodych ludzi w zarządzanie i kierowanie organizacją.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Europejski Plan Rozwoju dla sektora kształcenia i szkolenia zawodowego, szkół i organizacji edukacji dorosłych – dokument opisujący potrzeby instytucji/organizacji w zakresie rozwoju jakości i umiędzynarodowienia oraz sposób, w jaki planowane działania europejskie zaspokoją te potrzeby. Europejski Plan Rozwoju jest częścią formularza wniosku dla szkół i organizacji edukacji dorosłych ubiegających się o mobilność pracowników w ramach kluczowej akcji 1.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

G

Grupa składającą się z co najmniej czterech młodych osób, która nie posiada osobowości prawnej na podstawie właściwego prawa krajowego, pod warunkiem że ich przedstawiciele są uprawnieni do podejmowania w ich imieniu zobowiązań prawnych. Takie grupy młodych ludzi mogą być wnioskodawcami i partnerami w niektórych akcjach programu Erasmus+. Dla uproszczenia w niniejszym przewodniku są traktowane na równi z osobami prawnymi (organizacjami, instytucjami itp.) i mieszczą się w pojęciu organizacji uczestniczących w programie Erasmus+ na potrzeby akcji, w których mają prawo uczestniczyć. Grupę muszą tworzyć co najmniej cztery młode osoby w wieku mieszczącym się w ramach ogólnego wieku osób młodych w programie (13–30).

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

I

Dowolnego rodzaju instytucja szkolnictwa wyższego, która zgodnie z krajowym prawem lub praktyką oferuje uznawane dyplomy lub inne uznawane kwalifikacje szkolnictwa wyższego, niezależnie od nazwy danej instytucji, lub każda instytucja, która zgodnie z krajowym prawem lub praktyką oferuje kształcenie lub szkolenie zawodowe na poziomie szkolnictwa wyższego.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

J

Krótki pobyt w organizacji partnerskiej w innym kraju w celu przejścia szkolenia  polegającego  na  towarzyszeniu  pracownikom  w  ich  codziennej pracy w organizacji przyjmującej, a także w celu wymiany dobrych praktyk, nabycia umiejętności i wiedzy lub stworzenia trwałych partnerstw poprzez aktywną obserwację.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

K

Osoby, które zawodowo albo na zasadzie wolontariatu zajmują się kształceniem,  szkoleniem  lub  uczeniem  się  pozaformalnym  młodzieży; pojęcie to może obejmować profesorów, nauczycieli, osoby prowadzące szkolenia, kadrę kierowniczą szkół, osoby pracujące z młodzieżą oraz pracowników niebędących nauczycielami.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Połączenie uprawiania sportu wyczynowego z kształceniem ogólnym lub pracą.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Podstawowy zbiór wiedzy, umiejętności i postaw, których każda osoba potrzebuje do spełnienia i rozwoju osobistego, aktywności obywatelskiej, włączenia społecznego i zatrudnienia, jak opisano w zaleceniu Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2006/962/WE.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Co najmniej dwie organizacje uczestniczące, współpracujące w celu przygotowania i realizacji projektu lub działania w ramach projektu oraz monitorowania ich wyników. Konsorcjum może być krajowe (tj. angażować organizacje mające siedzibę w tym samym kraju) lub międzynarodowe (angażujące organizacje uczestniczące z różnych krajów).

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Organizacja  uczestnicząca  ubiegająca  się  o  dofinansowanie  w  ramach programu Erasmus+ w imieniu konsorcjum organizacji partnerskich.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Kraje, które nie uczestniczą w pełni w programie Erasmus+, ale które mogą uczestniczyć (w charakterze partnerów lub wnioskodawców) w niektórych akcjach programu. Wykaz krajów partnerskich programu Erasmus+ jest podany w części A niniejszego przewodnika w sekcji „Kto może uczestniczyć w programie Erasmus+”.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Kraje UE i spoza UE, które ustanowiły agencję narodową i które w pełni uczestniczą w programie Erasmus+. Wykaz krajów uczestniczących w programie Erasmus+ jest podany w części A niniejszego przewodnika w sekcji „Kto może uczestniczyć w programie Erasmus+”.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W większości państw mieści się w obrębie studiów pierwszego stopnia (wg europejskich ram kwalifikacji lub poziom 5 wg ISCED). Obejmuje zwykle około 120 punktów ECTS w kontekstach krajowych i prowadzi do uzyskania kwalifikacji uznawanych na poziomie niższym niż dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia. Niektóre programy są dłuższe niż trzy lata, lecz zwykle nie prowadzą do uzyskania więcej niż 180 punktów ECTS. W większości krajów studenci mogą wykorzystać większość punktów uzyskanych w ramach SCHE podczas dalszych studiów podjętych w celu uzyskania dyplomu.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Kształcenie i szkolenie, które mają na celu zapewnienie ludziom wiedzy, know-how, umiejętności lub kompetencji wymaganych w określonych zawodach, a w ogólnym ujęciu na rynku pracy. Do celów projektów Erasmus+ dotyczących w szczególności kształcenia i szkolenia zawodowego, wstępnego lub ustawicznego, kwalifikują się w ramach działań kształcenia i szkolenia zawodowego.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Formalne   rezultaty   procesu   oceny   i   poświadczenia   uzyskiwane   po stwierdzeniu przez właściwy organ, że dana osoba osiągnęła efekty uczenia się na określonym poziomie.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W większości krajów są to kwalifikacje zdobyte w pierwszym cyklu w ramach kwalifikacji dla europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego (poziom 5 wg ISCED). Obejmuje zwykle około 120 punktów ECTS w kontekstach krajowych i prowadzi do uzyskania kwalifikacji uznawanych na poziomie niższym niż dyplom  ukończenia  studiów  pierwszego  stopnia.  Niektóre  programy  są dłuższe niż trzy lata, lecz zwykle nie prowadzą do uzyskania więcej niż 180 punktów ECTS. W większości krajów studenci mogą wykorzystać większość punktów uzyskanych w ramach SCHE podczas dalszych studiów podjętych w celu uzyskania dyplomu. Deskryptory krótkiego cyklu odpowiadają efektom uczenia się na poziomie 5 EQF.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

L

W projektach mobilności młodzieży lider grupy jest osobą dorosłą, która towarzyszy osobom młodym uczestniczącym w wymianie młodzieży w celu zapewnienia im skutecznego uczenia się, ochrony i bezpieczeństwa.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Udzielenie każdemu pozwolenia przez właściciela dzieła na używanie, wymianę i dostosowywanie zasobów związanych z dziełem. Licencja jest powiązana z każdym zasobem. Licencja otwarta nie stanowi przeniesienia praw autorskich ani praw własności intelektualnej i korzyści.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

M

W ramach programu Erasmus+ odnosi się do wszelkich akcji angażujących co najmniej jeden kraj uczestniczący w programie i co najmniej jeden kraj partnerski.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W ramach programu Erasmus+ i do celów obliczenia dofinansowania miesiąc wynosi 30 dni.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Fizyczne przeniesienie się do kraju innego niż kraj zamieszkania w celu podjęcia studiów, szkolenia lub innego rodzaju uczenia się pozaformalnego lub nieformalnego; może przyjąć formę staży, praktyk zawodowych, wymian młodzieży, wolontariatu, nauczania lub uczestniczenia w doskonaleniu zawodowym, może też obejmować działania przygotowawcze, takie jak kursy języka kraju przyjmującego, a także wysyłanie, przyjmowanie i działania podejmowane po zakończeniu projektów.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Okres  studiów  za  granicą  odbywanych  w  celu  uzyskania  dyplomu  lub świadectwa w innym kraju.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Ograniczony czasowo okres studiów lub stażu za granicą odbywany – w ramach trwających studiów w instytucji macierzystej – w celu uzyskania punktów zaliczeniowych. Po okresie mobilności studenci wracają do instytucji macierzystej, aby ukończyć studia.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Szereg działań wspieranych za pomocą technologii informacyjno- komunikacyjnych, łącznie z uczeniem się za pomocą mediów elektronicznych, które umożliwiają lub ułatwiają zdobywanie międzynarodowego wspólnego doświadczenia w kontekście nauczania, szkolenia lub uczenia się.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Przedsiębiorstwa (zob. definicja powyżej), które zatrudniają mniej niż 250 osób, i których roczny obrót nie przekracza 50 mln EUR oraz/lub których roczna suma bilansowa nie przekracza 43 mln EUR.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

N

Metoda nauki obejmująca uczenie się przy zastosowaniu różnych metod. Często  stosowana w  celu odniesienia się do kursów, w ramach których stosuje się połączenie tradycyjnych warsztatów lub seminariów edukacyjnych prowadzonych stacjonarnie i technik kształcenia na odległość za pomocą internetu (takich jak internet, telewizja, telekonferencje).

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Zob. definicja „grupy młodych osób pracujących z młodzieżą, lecz niekoniecznie w ramach organizacji młodzieżowych” powyżej.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

O

Każda publiczna lub prywatna organizacja działająca w obszarze uczenia się dorosłych.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W ramach niektórych akcji programu Erasmus+ (zwłaszcza w obszarze mobilności) organizacją przyjmującą jest organizacja uczestnicząca przyjmująca jednego lub kilku uczestników i organizująca jeden lub kilka rodzajów działań w ramach programu Erasmus+.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W ramach ogólnej definicji mającej zastosowanie do wszystkich dziedzin kształcenia, szkolenia i młodzieży osobą towarzyszącą jest osoba towarzysząca uczestnikowi – niezależnie od tego, czy jest nim osoba ucząca się czy członek kadry / osoba pracująca z młodzieżą – o specjalnych potrzebach (tj. niepełnosprawnemu) w działaniu z zakresu mobilności w celu zapewnienia ochrony, udzielenia wsparcia i szczególnej pomocy.

W przypadku mobilności osób uczących się, korzystających z kształcenia i szkolenia zawodowego w ramach Akcji 1, i w przypadku krótkoterminowej mobilności uczniów w ramach Akcji 2 osobą towarzyszącą może także być osoba dorosła, która towarzyszy jednej osobie uczącej się w ramach kształcenia i szkolenia zawodowego lub większej liczbie takich osób (w szczególności, jeżeli są nimi osoby małoletnie lub młodzież, które mają niewielkie doświadczenie związane z przebywaniem poza własnym krajem) lub uczniom szkolnym za granicą w celu zapewnienia im ochrony i bezpieczeństwa oraz skutecznego uczenia się w trakcie doświadczenia w zakresie mobilności.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Każda organizacja lub nieformalna grupa młodych ludzi zaangażowanych w realizację projektu programu Erasmus+. W zależności od ich roli w projekcie organizacje uczestniczące mogą być wnioskodawcami lub partnerami (określanymi również jako współwnioskodawcy, jeżeli są określone w momencie składania wniosku o dofinansowanie). Jeżeli dofinansowanie zostanie  przyznane,  wnioskodawcy stają  się  beneficjentami,  a  partnerzy mogą stać się współbeneficjentami, w przypadku gdy projekt jest finansowany na podstawie dofinansowania dla wielu beneficjentów.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W ramach niektórych akcji programu Erasmus+ (zwłaszcza w obszarze mobilności) organizacją wysyłającą jest organizacja uczestnicząca wysyłająca jednego lub kilku uczestników w celu wzięcia udziału w działaniu w ramach programu Erasmus+.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Zawodowy pracownik lub wolontariusz, zaangażowany w proces uczenia się pozaformalnego i wspierający osoby młode w ich osobistym rozwoju społeczno-edukacyjnym oraz doskonaleniu zawodowym.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Osoby w wieku od 13  do 30  lat.

Źródło: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

Osoby   napotykające   na   pewne   przeszkody,   które   uniemożliwiają   im skuteczny  dostęp  do  kształcenia,  szkolenia  oraz  możliwości  pracy  z młodzieżą.  Bardziej  szczegółową  definicję  osób  o  mniejszych  szansach można znaleźć w części A niniejszego przewodnika w sekcji „Równość i włączenie społeczne”.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Osoba o specjalnych potrzebach to potencjalny uczestnik, którego indywidualne uwarunkowania fizyczne, psychiczne lub zdrowotne powodują, że jego zaangażowanie w projekt albo mobilność nie byłoby możliwe bez dodatkowego wsparcia finansowego.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Międzyrządowa metoda określająca ramy współpracy między państwami członkowskimi, dzięki której można ukierunkować ich polityki krajowe na konkretne wspólne cele. W ramach programu otwarta metoda koordynacji ma zastosowanie w obszarach kształcenia, szkolenia i młodzieży.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

P

Państwa i terytoria objęte europejską polityką sąsiedztwa.

Źródło: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

Organizacja   uczestnicząca   zaangażowana   w   projekt,   ale   nie   będąca wnioskodawcą.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Umowa między grupą uczestniczących w programie instytucji lub organizacji z różnych krajów, zawarta w celu przeprowadzenia wspólnych działań europejskich w obszarach kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu lub ustanawiających  formalną  lub  nieformalną  sieć  w  danej  dziedzinie,  np. wspólne projekty edukacyjne dla uczniów i ich nauczycieli w formie wymian
klas i indywidualnej mobilności długoterminowej, intensywne programy w zakresie  szkolnictwa  wyższego  oraz  współpraca  między  władzami regionalnymi i lokalnymi w celu wspierania współpracy międzyregionalnej, w tym transgranicznej; partnerstwo można rozszerzyć na instytucje lub organizacje z krajów partnerskich w celu podniesienia jego jakości.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Porozumienie między organizacją wysyłającą i przyjmującą oraz osobami uczestniczącymi,   określające   cele   i   treść   okresu   mobilności   w   celu zapewnienia jego przydatności i jakości. Może być również wykorzystane jako podstawa do uznania danego pobytu za granicą przez organizację przyjmującą.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Proces potwierdzania przez upoważniony organ, że dana osoba osiągnęła efekty uczenia się mierzone według właściwej normy, który obejmuje następujące cztery odrębne etapy:
1. identyfikację konkretnych doświadczeń danej osoby za pomocą rozmowy;
2. dokumentację służącą zaprezentowaniu doświadczeń danej osoby;
3. formalną ocenę tych doświadczeń; oraz
4. poświadczenie wyników oceny mogące skutkować częściową lub pełną kwalifikacją.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Pobyt w przedsiębiorstwie lub organizacji w innym kraju w celu nabycia konkretnych kompetencji wymaganych na rynku pracy, zdobycia doświadczenia zawodowego i lepszego zrozumienia kultury gospodarczo- społecznej danego kraju.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Zintegrowane/długie  programy  prowadzące  do  uzyskania  dyplomu ukończenia studiów pierwszego lub drugiego stopnia, które w niektórych krajach nadal są opisywane raczej za pomocą okresu trwania, a nie za pomocą zdobywanych punktów. W większości tych krajów nie realizuje się programów w ramach bolońskiego modelu studiów pierwszego stopnia w takich dziedzinach jak medycyna, stomatologia, weterynaria, pielęgniarstwo i położnictwo, które w większości przypadków podejmuje od 1–8% studentów. Zwykle długość zintegrowanych programów, których ukończenie prowadzi do zdobycia zawodu regulowanego, wynosi ogólnie 300–360 ECTS/5–6 lat w zależności od danego zawodu regulowanego.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Profil zawodowy (profil umiejętności) obejmujący wszystkie istotne cechy wymagane dla danego zawodu: wymagany poziom edukacji i szkolenia (a tym samym złożoność zawodu); odnośny obszar kształcenia, szkolenia lub młodzieży oraz inne wymagania w kategoriach wiedzy, umiejętności, zainteresowań zawodowych i wartości.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Spójny zbiór działań zorganizowanych w taki sposób, aby osiągnąć określone cele i rezultaty.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Praktyki zawodowe rozumiane są jako te formy kształcenia i szkolenia zawodowego (IVET), które łączą i przeplatają szkolenie w przedsiębiorstwie (okresy zdobywania praktycznych doświadczeń w miejscu pracy) z kształceniem w szkole (okresy nauki teorii i praktyki w szkole lub ośrodku szkoleniowym) i których ukończenie prowadzi do uzyskania kwalifikacji zawodowych uznawanych w danym kraju.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Każda jednostka prowadząca działalność gospodarczą bez względu na swoją wielkość, formę prawną bądź sektor gospodarki, w którym działa.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Przedsiębiorstwo, niezależnie od jego formy prawnej, które nie jest notowane na rynku regulowanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE i które: 1) zgodnie ze swoim statutem, aktem założycielskim lub jakimkolwiek innym dokumentem statutowym dotyczącym założenia działalności powstało przede wszystkim w celu osiągania wymiernych, pozytywnych skutków społecznych, nie zaś generowania zysków dla właścicieli, członków i zainteresowanych stron, jeżeli przedsiębiorstwo: a) świadczy innowacyjne usługi lub wytwarza innowacyjne towary pozwalające na osiągnięcie korzyści społecznych lub b) stosuje innowacyjną metodę produkcji towarów lub świadczenia usług, która to metoda odzwierciedla jego cel o charakterze społecznym; 2) inwestuje wygenerowane zyski przede wszystkim w sposób służący osiągnięciu swojego podstawowego celu, a w odniesieniu do wszelkich przypadków podziału zysków między udziałowców i właścicieli stosuje uprzednio określone procedury i zasady służące temu, aby podział zysków nie utrudniał realizacji celu podstawowego; 3) jest zarządzane w przedsiębiorczy, odpowiedzialny i przejrzysty sposób, w szczególności poprzez angażowanie pracowników, klientów lub zainteresowanych stron, których dotyczy działalność gospodarcza prowadzona przez to przedsiębiorstwo.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Zbiór  indywidualnych  efektów  uczenia  się  danej  osoby,  które  zostały ocenione i mogą być akumulowane do celów uzyskania kwalifikacji lub transferowane do innych programów kształcenia/uczenia się lub do innych kwalifikacji.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

S

Nieprzewidywalna sytuacja wyjątkowa lub nieprzewidywalne wydarzenie wyjątkowe, będące poza kontrolą uczestnika i nie wynikające z jego błędu lub zaniedbania.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Sport w formie zorganizowanej uprawiany na szczeblu lokalnym przez amatorów oraz sport dla wszystkich.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Osoby prawne ustanowione zgodnie z przepisami prawa cywilnego lub prawa handlowego, w tym spółdzielnie, oraz inne osoby prawne prawa publicznego lub prywatnego, z wyjątkiem organizacji o charakterze non-profit.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Program studiów oferowany przez co najmniej dwie instytucje szkolnictwa wyższego (studia prowadzące do uzyskania dwóch dyplomów) lub większą liczbę instytucji szkolnictwa wyższego (studia prowadzące do uzyskania wielu dyplomów), po zakończeniu którego student otrzymuje osobny dyplom od każdej uczestniczącej instytucji.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Poziom studiów trzeciego stopnia w ramach kwalifikacji dla europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego uzgodniony przez ministrów odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe na ich posiedzeniu w Bergen w maju 2005 r. w ramach procesu bolońskiego. Deskryptory studiów trzeciego w ramach kwalifikacji dla europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego odpowiadają efektom uczenia się na poziomie 8 EQF.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Zintegrowany program studiów oferowany przez co najmniej dwie instytucje szkolnictwa wyższego, który kończy się jednym dyplomem wyda­ wanym i podpisywanym łącznie przez wszystkie uczestni­ czące   w   nim   instytucje  oraz   oficjalnie  uznawanym w państwach, w których instytucje te mają siedzibę.

Źródło: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

Załącznik do oficjalnej dokumentacji kwalifikacyjnej, która służy przedstawianiu większej ilości szczegółowych informacji dotyczących studiów, wypełniany według uzgodnionego formatu uznawanego na szczeblu międzynarodowym  jako  dokument  dołączany  do  dyplomu  ukończenia studiów wyższych, zawierający ustandaryzowany opis zakresu, poziomu, kontekstu, treści i statusu studiów ukończonych przez jego posiadacza. Jest on wydawany przez instytucje szkolnictwa wyższego zgodnie ze standardami uzgodnionymi przez Komisję Europejską, Radę Europy i UNESCO. Suplement do  dyplomu  stanowi  część  dokumentów  Europass  (zob.  poniżej).  W kontekście  międzynarodowego  wspólnego  programu  studiów  zaleca  się wydawać „wspólny suplement do dyplomu” obejmujący całość programu i zatwierdzany przez wszystkie uczelnie przyznające dyplom.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Instytucja zapewniająca kształcenie ogólne, zawodowe lub techniczne, na dowolnym poziomie, od edukacji przedszkolnej po edukację na poziomie ponadgimnazjalnym  włacznie.  Typy  instytucji  definiowanych  jako  szkoła różnią   się   między   krajami;   aby   uzyskać   więcej   informacji,   należy skontaktować się z Narodową Agencją w danym kraju.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

Ś

W ramach programu Erasmus+ dokument wydany osobie po ukończeniu nauki w ramach danego działania w obszarze kształcenia, szkolenia i młodzieży, zależnie od przypadku. Dokument ten poświadcza obecność oraz, w stosownych przypadkach, efekty uczenia się osiągnięte przez uczestnika działania.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

T

Ostateczna data, do której wniosek należy złożyć do Narodowej Agencji lub Agencji Wykonawczej, aby został uznany za kwalifikowalny.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Odnosi  się  do  wszelkich  akcji  angażujących  co  najmniej  dwa  kraje uczestniczące w programie, chyba że wskazano inaczej.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

U

Uczenie się wynikające z codziennych działań związanych z pracą, rodziną lub czasem wolnym, które nie jest zorganizowane ani ustrukturyzowane pod względem celów, czasu uczenia się ani środków wspierających uczenie się; z perspektywy uczącego się może być ono niezamierzone.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Rodzaj studiów, który obejmuje zdobywanie wiedzy, umiejętności i kompetencji przez realizowanie zadań w środowisku zawodowym, w miejscu pracy (takie jak system dualny) lub w instytucji kształcenia i szkolenia zawodowego, oraz przez zastanawianie się nad tymi zadaniami.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Uczenie się, które odbywa się poprzez zaplanowane działania (pod względem celów i czasu przeznaczonego na naukę), w którym obecna jest pewna forma wsparcia, ale które nie jest częścią formalnego systemu kształcenia i szkolenia.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Całość kształcenia ogólnego, kształcenia i szkolenia zawodowego oraz uczenia się pozaformalnego i nieformalnego podejmowanego na wszystkich etapach życia, których wynikiem jest rozwój wiedzy, umiejętności, kompetencji lub uczestnictwa w społeczeństwie w perspektywie osobistej, obywatelskiej, kulturowej, społecznej lub zawodowej; uczenie się przez całe życie obejmuje również korzystanie z usług doradztwa i poradnictwa.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W ramach programu Erasmus+ za uczestników uznaje się osoby w pełni zaangażowane w projekt oraz – w niektórych przypadkach – otrzymujące część dofinansowania z Unii Europejskiej przeznaczoną na pokrycie kosztów ich uczestnictwa (w szczególności kosztów podróży i utrzymania). W ramach niektórych akcji programu (tj. partnerstw strategicznych) należy zatem rozróżnić między tą kategorią uczestników (uczestnicy bezpośredni) a innymi osobami pośrednio zaangażowanymi w projekt (np. grupy docelowe).

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Instrumenty ułatwiające zainteresowanym stronom zrozumienie, docenienie oraz w stosownych przypadkach uznanie efektów uczenia się i kwalifikacji w całej Unii.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Dotyczy organizacji lub jednostki, która spełnia określone warunki krajowe (rejestracja, oświadczenie, publikacja itd.), umożliwiające takiej organizacji lub jednostce formalne uznanie przez władze krajowe. W przypadku nieformalnej grupy młodych ludzi, miejsce zameldowania jej prawnego przedstawiciela jest uważane za mające skutki równoważne dla celów kwalifikowalności do dofinansowania w ramach programu Erasmus+.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Dialog z osobami młodymi i organizacjami młodzieżowymi, który stanowi forum stałej, wspólnej refleksji nad priorytetami europejskiej współpracy na rzecz młodzieży, jej realizacją i działaniami podejmowanymi po zakończeniu projektów.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

W

Organizacja uczestnicząca lub nieformalna grupa, która składa wniosek o dofinansowanie. Wnioskodawcy mogą występować indywidualnie lub w imieniu innych instytucji zaangażowanych w projekt. W tym ostatnim przypadku wnioskodawca jest jednocześnie koordynatorem.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Każdy rodzaj działalności mającej na celu wspieranie i ułatwianie modernizacji systemów kształcenia i szkolenia, jak również wspieranie rozwoju europejskiej polityki wobec młodzieży, poprzez  współpracę polityczną między państwami człon­kowskimi, w szczególności otwartą metodę koordynacji oraz usystematyzowany dialog z osobami młodymi.

Źródło: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

Programy (studiów lub badań) w obrębie szkolnictwa wyższego, wspólnie opracowywane, realizowane i w pełni uznawane przez dwie lub więcej instytucji szkolnictwa wyższego. Wspólne programy mogą być realizowane na każdym poziomie kształcenia w ramach szkolnictwa wyższego, tj. studiów licencjackich, magisterskich lub doktoranckich. Wspólne programy mogą być krajowe (tj. gdy wszystkie zaangażowane uczelnie są z tego samego kraju) lub   transnarodowe/międzynarodowe   (tj.   gdy   wśród   zaangażowanych instytucji szkolnictwa wyższego reprezentowane są co najmniej dwa różne kraje).

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Zasada współfinansowania polega na tym, że część kosztów projektu otrzymującego wsparcie UE jest ponoszona przez beneficjenta lub pokrywana przez zewnętrzne wkłady finansowe z innych źródeł niż dofinansowanie UE.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

Transnarodowe i międzynarodowe projekty współpracy, w które zaangażowane są organizacje działa­jące w obszarze kształcenia, szkolenia lub młodzieży oraz ewentualnie inne organizacje.

Źródło: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

^ powrót do spisu alfabetycznego

 

Y

Europejskie narzędzie służące zwiększeniu uznawania efektów uczenia się osób  młodych  i  osób   pracujących  z  młodzieżą  wynikających  z   ich uczestnictwa w projektach współfinansowanych w ramach programu Erasmus+. Youthpass obejmuje: a) świadectwa, które uczestnicy mogą uzyskać w kilku akcjach programu oraz b) zdefiniowany proces obejmujący wsparcie osób młodych, osób pracujących z młodzieżą i organizacji młodzieżowych w refleksji nad efektami uczenia się wynikającymi z projektu w ramach programu Erasmus+ w obszarze młodzieży i uczenia się pozaformalnego. Youthpass jest również częścią szerszej strategii Komisji Europejskiej, której celem jest zwiększenie uznawania uczenia się pozaformalnego i nieformalnego oraz pracy z młodzieżą w Europie i poza nią.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego


Z

Zaproszenie opublikowane przez Komisję lub w jej imieniu w celu przedstawienia  w  odpowiednim  terminie  propozycji  działania odpowiadającego realizowanym celom i spełniającego wymagane warunki. Zaproszenie do składania wniosków publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (w serii C) lub na odpowiednich stronach internetowych Komisji, agencji narodowej lub wykonawczej.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

W ramach programu Erasmus+ dokument wydany osobie po ukończeniu nauki w ramach danego działania w obszarze kształcenia, szkolenia i młodzieży, zależnie od przypadku. Dokument ten poświadcza obecność oraz, w stosownych przypadkach, efekty uczenia się osiągnięte przez uczestnika działania.

Źródło: Przewodnik po programie Erasmus+

^ powrót do spisu alfabetycznego

Uwaga, zmiana adresu!

Uwaga, zmiana adresu!

Już 16 czerwca nastąpi zmiana adresu siedziby Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, Narodowej Agencji Programu Erasmus+.

Prosimy o kierowanie korespondencji, która dotrze do Warszawy po 16 czerwca, na nowy adres:

Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji
Aleje Jerozolimskie 142A
02-305 Warszawa

Do 16 czerwca dotychczasowy adres korespondencyjny pozostaje aktualny.

Prosimy o oszacowanie czasu potrzebnego do dostarczenia przesyłek i wysyłkę na odpowiedni adres zgodnie z powyższymi informacjami.

You have Successfully Subscribed!